reklama

OiFP. Wiolonczelistka Zuzanna Sosnowska zagra koncert Siła ducha. Zadyryguje Tadeusz Strugała (zdjęcia)

(dor)
Zuzanna Sosnowska Wojciech Wojtkielewicz
Zuzanna Sosnowska zagra Koncert wiolonczelowy d-moll Édouard Lalo w ramach koncertu „Siła ducha”. Orkiestrę Opery i Filharmonii Podlaskiej w piątkowy wieczór 15 listopada poprowadzi Tadeusz Strugała.

Libretto “Oberona” oparte jest na wątkach średniowiecznego poematu. Rycerz, Huon de Bordeaux, dokonuje niezwykłych czynów z pomocą króla elfów, Oberona, którego przyzywa dźwiękiem magicznego rogu. Weber dostrzegł potencjał muzyczny magicznego przedmiotu (często czyni się porównania z “Czarodziejskim fletem”). Weber zapoczątkował okres romantyzmu w dziejach opery, wnosząc nową tematykę i nowe środki muzyczne, służące do charakterystyki postaci lub sytuacji. W “Oberonie” sygnał waltorni jest motywem przewodnim, waltornia otwiera też uwerturę.

W późniejszym o dokładnie pół wieku Koncercie d-moll Édouarda Lalo światła reflektorów padają na wiolonczelę i wiolonczelistkę, jedną z najbardziej utalentowanych polskich wiolonczelistek młodego pokolenia, pochodzącą z Białegostoku – Zuzannę Sosnowską. Muzyka Édouarda Lalo, choć wykazuje pewne podobieństwo do Carla Webera i Roberta Schumanna, jest efektem niezwykle oryginalnego talentu. Kompozytor najbardziej znany ze swojej Symfonii hiszpańskiej d-moll op. 21 i doceniany ze względu na przejrzystość orkiestracji, był także mistrzem utworów kameralnych. Jego dzieła kameralne obejmowały kwartet smyczkowy, trzy tria fortepianowe oraz sonaty na wiolonczelę i skrzypce. Pisał także koncerty na skrzypce i fortepian oraz wiele pieśni lirycznych i zbiorów piosenek.

II Symfonia Johannesa Brahmsa to hymn na cześć przyrody i pogody ducha. Pierwsza jej część to świetnie poprowadzona forma sonatowa, w której toku Brahms cytuje melodię swej Kołysanki. Druga część zaczyna się od przepięknego tematu w wiolonczelach, kontrapunktowanego przez fagoty – znalazła tu odbicie Brahmsowska predylekcja do brzmień ciemnych i nasyconych. Trzecia część – Allegretto grazioso (quasi andantino) – jest utrzymana w tempie bardzo umiarkowanym i o bardzo lekkiej fakturze. Potężny finał w formie sonatowej kończy utwór w podniosłym, triumfalnym nastroju. II Symfonia jest kwintesencją pogodnego, ustalonego świata, nigdy niespełnionego ideału, do którego dążymy, którego zawsze pragniemy, nie mogąc go dosięgnąć. Pocieszamy się jednak, że dążenie ważniejsze jest od celu, a muzyka Brahmsa podnosi nas na duchu i upewnia o słuszności obranej drogi.

KONCERT SYMFONICZNY „SIŁA DUCHA”
Piątek, 15 listopada godz.19.00 | Sala koncertowa OiFP ul. Podleśna 2

Artyści:
Orkiestra Opery i Filharmonii Podlaskiej
Tadeusz Strugała – dyrygent
Zuzanna Sosnowska – wiolonczela
Piotr Wacławik – asystent dyrygenta

Program:
Carl Maria von Weber – Uwertura do opery „Oberon”
Édouard Lalo – Koncert wiolonczelowy d-moll
Johannes Brahms – II Symfonia D-dur op. 73

Kim jest Zuzanna Sosnowska

Jedna z najbardziej obiecujących i utalentowanych polskich wiolonczelistek młodego pokolenia. Jest laureatką I nagrody ex aequo na X Międzynarodowym Konkursie im. W. Lutosławskiego w Warszawie w 2015 r., jak również nagród na wielu konkursach wiolonczelowych m.in. w Niemczech, Austrii, Chorwacji, Serbii, Kanadzie i Chile. Jej ostatnim sukcesem jest I nagroda ex aequo na Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej „Salieri – Zinetti” w Weronie w duecie z pianistą M. Garcias we wrześniu 2019 r. Młoda artystka ukończyła z najwyższą oceną studia magisterskie w Hochschule für Musik Franz Liszt w Weimarze w klasie prof. W. Schmidta. Obecnie kontynuuje naukę w Escuela Superior de Música Reina Sofía w Madrycie pod kierunkiem prof. J.P. Maintza. Występowała jako solistka m.in. z Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Kameralną Miasta Tychy „Aukso”, Młodą Polską Filharmonią, Pforzheim Philharmonie, Metamorphosen Berlin, Orquestra de Cambra de Mallorca pod batutą takich dyrygentów, jak A. Wit, M.J. Błaszczyk, A. Humala, M. Moś i A. Klocek. Dzieliła również scenę z wybitnymi artystami: V. Kholodenko, A. Menesesem, A. Bielowem czy M.P. Langlament. Jest zapraszana na festiwale, takie jak Międzynarodowy Festiwal Muzyki Kameralnej Krzyżowa-Music czy Basso – Międzynarodowe Biennale Dźwięków Niskich w Polsce, Clasclas Festival w Hiszpanii, Music Connect w Szwajcarii czy Musikfest-Goslar w Niemczech. Jest stypendystką programu Villa Musica, Stowarzyszenia Y. Menuhina „Live Music Now”, Prezesa Rady Ministrów, Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci i Neue Liszt Stiftung Bonn. W 2019 r. została uhonorowana nagrodą specjalną Królowej Hiszpanii. Artystka gra na instrumencie A. Bobaka z 2007 r.

Kim jest Tadeusz Strugała

Jeden z najwybitniejszych polskich dyrygentów. Pedagog, juror i organizator życia muzycznego. Był dyrektorem naczelnym i artystycznym Filharmonii Wrocławskiej, Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia (obecnie NOSPR) w Katowicach oraz generalnym dyrektorem muzycznym Prezydenckiej Orkiestry Symfonicznej w Ankarze i Istambule. Pełnił także funkcję zastępcy dyrektora artystycznego i stałego dyrygenta Filharmonii Narodowej w Warszawie, dyrektora artystycznego Filharmonii Krakowskiej oraz Polskiej Orkiestry Radiowej w Warszawie. Był stałym dyrygentem gościnnym Praskiej Orkiestry Symfonicznej FOK (1994–2001) i dyrygentem rezydentem Festiwalu Chopinowskiego w Gaming (1998–2006). Karierę międzynarodową rozpoczął w latach 60. ubiegłego wieku. Występował na estradach całej niemal Europy oraz w Stanach Zjednoczonych, Australii i Azji, z czołowymi orkiestrami zarówno polskimi, jak i zagranicznymi. Wśród ponad 140 orkiestr z 23 krajów, jakimi wielokrotnie dyrygował, należy wymienić m.in. Bamberger Symphoniker, Staatskapelle i Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin, Orkiestry MDR z Lipska i NDR z Hanoweru, Filharmonię Drezdeńską, wiedeńską Tonkünstler-Orchester, Hallé Orchestra, Orkiestrę Filharmonii Czeskiej, Radia Czeskiego i FOK, Orkiestrę Filharmonii w Petersburgu, radiowe orkiestry w Helsinkach, Sztokholmie i Baden-Baden, New World Symphony Orchestra, Yomiuri Nippon Symphony, Yamagata Symphony Orchestra, Orkiestrę Filharmonii w Osace, Israel Sinfoniettę, orkiestry symfoniczne w Ankarze, Istambule, Izmirze, Budapeszcie, Bukareszcie i Sofii, City of London Sinfonia i London Mozart Players. Promowanie rodzimej twórczości, wykonywanie muzyki polskiej podczas licznych tournée jest doceniane i honorowane kolejnymi dyplomami za propagowanie kultury polskiej za granicą. Artysta jest laureatem nagrody krytyków muzycznych Orfeusz za najlepsze wykonanie utworu polskiego na Festiwalu Warszawska Jesień, nagrody Związku Kompozytorów Polskich za wybitne osiągnięcia w dziedzinie wykonawstwa polskiej muzyki współczesnej, a także nagród fonograficznych; otrzymał m.in. Grand Prix du Disque Ferenc Liszt (Budapeszt 1987 – za polonica Lisztowskie), nominację do tytułu Płyty Roku magazynu „Gramophone” za premierowe nagranie Requiem. Missa pro defunctis R. Maciejewskiego, które jako reedycja w roku 2011 zostało wyróżnione nagrodą polskiego przemysłu fonograficznego „Fryderyk”, oraz wyróżnienie Stern des Monats niemieckiego magazynu płytowego „Fono Forum” za nagrania utworów X. Scharwenki. Za wybitne osiągnięcia został odznaczony Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski oraz L’Ordre du Merite Culturel. Jest także laureatem nagrody Kulturpreis Schlesien des Landes Niedersachsen (1996), a w ostatnim czasie za wybitne kreacje artystyczne został uhonorowany Diamentową Batutą – najwyższym wyróżnieniem Polskiego Radia – i Odznaką Honorową Bene Merito przyznaną przez Ministra Spraw Zagranicznych. W 1998 r. otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Poza działalnością koncertową zajmuje się też pracą pedagogiczną – od 2007 prowadzi klasę dyrygentury w krakowskiej Akademii Muzycznej. Uczestniczy w pracach jury międzynarodowych konkursów dyrygenckich i pianistycznych. Nazwisko artysty związane jest również z czołowymi polskimi festiwalami, które za jego dyrekcji zyskały międzynarodową renomę: Festiwal Chopinowski w Dusznikach-Zdroju, Wratislavia Cantans, Festiwal Polskiej Muzyki Współczesnej Musica Polonica Nova we Wrocławiu. Artysta wystąpił w roli dyrygenta w końcowym epizodzie „Pianisty” R. Polańskiego, a także nagrał dla tego filmu, wraz z Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie, ścieżkę dźwiękową z muzyką W. Kilara. Prywatnie – miłośnik malarstwa i rysunku, kolekcjoner historycznych batut dyrygenckich. Posiada w swoich zbiorach ponad 100 egzemplarzy, które często wystawiane są publicznie w Polsce i za granicą.

MuzoTok: Maciej Obara

Wideo

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3