Białystok. Powstała inicjatywa obchodów 100. rocznicy nadania Honorowego Obywatelstwa Białegostoku marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu

OPRAC.: wal
Organizatorzy liczą, że żywa lekcja historii, jaką będą obchody 100. rocznicy, staną się promocją miasta i regionu T. Maleta
Przyjazd parowozem z salonką, przejazd rikszą przez miasto, uroczystości w Pałacu Branickich. Tak m. in. Związek Piłsudczyków i organizacje pozarządowe chce uczcić 100-lecie nadania marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu honorowego obywatelstwa Białegostoku. Otrzymał je 21 sierpnia 1921 roku. Organizatorzy liczą na udział miasta i innych podlaskich instytucji.

- To był naprawdę wielkie wydarzenie – przypomni Czesław Jakubowicz, odtwórca postaci komendanta podczas wielu uroczystości historycznych.

Wcieli się w nią też 21 sierpnia 2021 roku, bo wtedy planowane są obchody setnej rocznicy. To, jak dokładnie będą przebiegać zależy od rozwoju sytuacji pandemicznej. Niemniej już teraz komitet organizacyjny zarysował wstępny scenariusz. Opiera się na tym, by wiernie odtworzyć wydarzenie sprzed wieku.

Czytaj też:Jak marszałek odbierał honory od miasta

- Planujemy, by marszałek przyjechał do Białegostoku pociągiem specjalnym z salonką prowadzony przez parowóz– mówi Robert Peciak, ze Związku Piłsudczyków i Grupy rekonstrukcyjnej Podziemie. - Jeśli nie będzie to możliwe, to marszałek przyjedzie jednym z najnowocześniejszych polskich składów, na którym widnieje jego podpis Niepodległa.

Przy okazji organizatorzy wystąpią z inicjatywą, by przywrócić dawna nazwę dworca – Białystok Centralny.

Po honorowym powitaniu z władzami miasta (w postaci historyczne też będą odtwarzane) przejedzie rikszą do pierwszej bramy powitalnej przy ul. Krakowskiej i św. Rocha, gdzie przed wiek doszło do spotkania z mieszkańcami i radnymi. Drugą bramę powitalna będzie u zbiegu Lipowej i Rynku Kościuszki. Tam komendant powitają kupcy. Przy kinie Ton dojdzie do spotkania z przedstawicielami Kościołów i gmin wyznaniowych. Po krótkiej modlitwie z katedrze marszałek przejedzie w asyście kawalerzystów do Pałacu Branickich, gdzie zostanie odtworzone wręczenie aktu Honorowego Obywatelstwa Białegostoku. Przed budynkiem będą odbywały się koncerty. Przewidywany jest też mecz piłki nożnej w strojach sprzed 100 lat.

- Zachęcam białostoczan i turystów do uczestniczenia w tych uroczystościach. Zobaczenia, jak świętowano 100 lat temu – mówił Robert Peciak.

Organizatorzy liczą, że jak najwięcej instytucji włączy się w obchody, w tym władze Białegostoku. Zapowiadają po świętach rozmowy z prezydentem.

- W naszej historii jest dużo rocznic smutnych i poważnych. Tutaj mamy 100. rocznicę pozytywnego wydarzenia przypominającego jak Białystok wracał do wolnej Polski – mówił wicewojewoda Tomasz Madras.

Organizatorzy chcą też połączyć 100-lecie nadania honorowego obywatelstwa marszałkowi z 100. rocznicą wybuchu III Powstania Śląskiego. Zwornikiem tych dwóch wydarzeń wydawałoby się geograficznie odległych jest postać Alfonsa Zgrzebnioka, jednego z dowódców śląskiego zrywu, a w późniejszych latach wicewojewody białostockiego. Już wcześniej z taką inicjatywą wystąpił do władz miasta i województwa mecenas Jan Chojnowski.

Honorowi obywatele Białegostoku. Zobacz, kto należy do tego ...

Wyjeżdżasz na wakacje? To musisz wiedzieć!

Wideo

Komentarze 11

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

A
Abadon
2 kwietnia, 10:24, www.i.Bialystok.pl:

https://www.dowgwillo.nl/Lekcja historii/Lekcja historii_2016/Jozef Pilsudski vel Selman.html

Józef Piłsudski vel Selman, żyd litewski, agent austriacko-pruski, zdrajca Polski

Józef Piłsudski (1867-1935) odegrał w najnowszej historii politycznej Polski rolę szczególną i wybitnie kontrowersyjną. Jego postać podzieliła opinię w Pol­sce na dwa obozy: na przeciwników i zwolenników. Przeciwników było więcej. Stosunek zwolenników do marszałka był raczej „religijny” niż polityczny.

Piłsudski był Litwakiem czyli żydem Litewskim. Prawdziwe nazwisko to Selman, agent najpierw Austro-Węgier a potem Prus i Niemiec. Aż do śmierci, pupil Hitlera, agent masoński. Uważany i lansowany przez współczesnych Żydów za wyzwoliciela i zbawiciela Polski ( liczne pomniki, ulice z jego nazwiskiem).

„Józef Piłsudski był nie tylko niemieckim agentem, ale też pozbawionym skrupułów mordercą, który nie zawahał się wydać rozkazu zabicia prezydenta Narutowicza”.

Nie jest prawdą, że Piłsudski miał za sobą naród. Miał on za sobą malutką, pozbawioną skrupułów klikę, która zdobywała sobie w Polsce głos i władzę przemocą, bezprawiem i poparciem obcych. We wszystkich kolejnych, wolnych aktach wyborczych w Polsce zwolennicy Piłsudskiego zdobywali sobie ilość gło­sów, stanowiącą znikomą mniejszość; dopiero pod rządami dyktatury sanacyjnej w wyniku „cudów nad urną”, stworzyli oni sobie pozór oparcia parlamentarnego.

To prawda jednak, że wśród szarych zwolenników jego, zarówno w roku 1914 jak dzisiaj, było i jest wielu ludzi dobrej woli, tyle tylko, że naiwnych, którzy prawdy historycznej nie znają i ulegli kłamliwej propagandzie. Udało się tej pro­pagandzie wmówić niektórym Polakom, że Piłsudski walczył o dwie idee bardzo drogie każdemu Polakowi: o wolność i wielkość Polski, oraz o wprowadzenie w czyn tej prostej prawdy, że trzeba być gotowym do poświęceń dla Ojczyzny i do walki w jej służbie. Tylko, że Piłsudski bynajmniej tym ideom naprawdę gorąco nie służył, a już w każdym razie nie miał na nie w Polsce monopolu.

Dostarczenie Piłsudskiego 11 listopada 1918 roku do Warszawy przez Niemców jest uderzająco podobne do dostarczenia o półtora roku wcześniej przez tychże Niemców Lenina do Rosji, co było zrobione po to, by Rosję rozłożyć i doprowadzić ją do zawarcia pokoju. Polska zaczęła rozbrajać okupantów już 30 października (w Krakowie), a biła się już od 1 listopada (we Lwowie).

Jeśli Piłsudski utrzymał się w Polsce w roli Naczelnika Państwa i wodza naczelnego, to dlatego, że patriotyczna część narodu nie chciała go obalić siłą, co mogłoby wywołać wstrząśnienia, osłabiające Polskę i zagrażające jej pozycji w rozgrywce wersalskiej. Osadzili go w tej roli w listopadzie 1918 roku Niemcy, a podparł go w styczniu 1919 roku, nieprzyja­zny Polsce, angielski żydorząd Lloyd George’a.

Nie jest prawdą, że Piłsudski był zwycięzcą w wojnie 1920 roku z Rosją. Przez przedsięwzięcie niepotrzebnej, źle pomyślanej i źle przeprowadzonej wyprawy kijowskiej ściągnął on inwazję bolszewicką na Polskę, a po klęsce podał się do dymisji. Dymisja ta nie została przyjęta, bo mogłoby to wywołać wrażenie we­wnętrznego kryzysu.

Piłsudski nie dowodził bitwą warszawską, dowodził nią fak­tycznie szef sztabu, generał Rozwadowski i to on był rzeczywistym zwycięzcą, a także głównym autorem planu bitwy. Piłsudski dowodził w bitwie tylko grupą operacyjną z nad Wieprza i grupę tę poprowadzi źle, z 24 godzinnym opóźnie­niem, wskutek czego pobita pod Warszawą i nad Wkrą armia bolszewicka po­trafiła się w dużej części wymknąć z okrążenia (główna bitwa 14 i 15 sierpnia, początek ofensywy Piłsudskiego z nad Wieprza, mimo naglących wezwań Roz­wadowskiego, dopiero 16 sierpnia).

Polak zyda swietuje i zydowski but na gardle.

w
www.FederacjaZielonych.pl

https://www.dowgwillo.nl/Lekcja historii/Lekcja historii_2016/Jozef Pilsudski vel Selman.html

„Uwięzienie” w Magdeburgu (w luksusowych warunkach! jak Lech Wałęsa….) miało na celu zbudowanie mu pozytywnej legendy. Z polecenia Berlina wojska niemieckie oddały się mu do dyspozycji, a zależna od Niemiec Rada Regencyjna przekazała mu władzę. Wierny sojuszowi z Niemcami nie udzielił pomocy Powstaniu Wielkopolskiemu, był przeciwny odzyskania Gdańska i dostępu do Bałtyku (!).

Osadzenie u władzy Piłsudskiego było dalekowzrocznym pociągnięciem Niemców, neutralizującym w ten sposób politykę R. Dmowskiego i znienawidzonego przez nich Obozu Narodowego czyli Narodowców. Postawili na Piłsudskiego, który zoologicznie nienawidził Dmowskiego i ideologii narodowej. Chorobliwie nienawidził Rosji, a był obojętny na polską politykę wobec Zachodu. Stał się narzędziem niemieckiej racji stanu (jak nie tak dawno żyd Donald Tusk ).

– U zarania niepodległości wprowadził proporcjonalną ordynację wyborczą (stosowaną w krajach kolonialnych, również aktualnie w III żydoRP ), co dało w Sejmie 1/3 posłów z mniejszości narodowych. Z tymi mniejszościami wchodził w układy przeciw większości polskiej reprezentowanej przez obóz narodowy. Ta „idealna” demokracja powodowała chaos polityczny, a Polskę czyniła państwem słabym. Jemu nie chodziło o dobro Narodu, a jedynie o zdobycie absolutnej władzy dla siebie.

– Marszałek samozwaniec. Samouk wojskowości, sam siebie mianował Marszałkiem Polski! (19.03.1920 r.) Nigdy nie służył w wojsku, nie miał żadnego doświadczenia bojowego – Legionami dowodzili zawodowi wojskowi austriaccy (Austriacy otwarcie przyznawali, iż jest dyletantem wojskowości, ale trzymają go ze względów politycznych). Był rasowym rewolucjonistą.

– W imię realizacji masońskiego planu politycznego dla Europy Środkowej, polskim kosztem i krwią polskiego żołnierza zaczął tworzyć państwa obcym nacjom: Litwę, Łotwę, Białoruś i Ukrainę, co było przeciwne żywotnym interesom Polski. Naszym interesem było szybkie scalenie ziem kresowych z resztą kraju. Z tego powodu opóźniał zorganizowanie odsieczy dla Lwowa oraz wdał się w niepotrzebną wojnę z Rosją (kosztowa nas 200 tys. zabitych żołnierzy i cywilów!).

O podjęciu przygotowań do wojny z Rosją nie informował ani rząd, ani Sejm. Z wojskowego punktu widzenia kampania była dyletanckim przedsięwzięciem (ocena historyków wojskowości), z góry skazanym na klęskę. 12 sierpnia 1920 r. w momencie krytycznym dla egzystencji państwa, tchórzy i składa rezygnację z funkcji Naczelnego Wodza i Naczelnika Państwa (dezercja!). W tej sytuacji powinien być rozstrzelany, ale niezdarny premier, chłop Witos, nie stanął na wysokości zadania i ukrył ten fakt przed narodem.

Następnie „udaje się do Puław” (jedzie do konkubiny pod Nowy Sącz). Wraca nad Wieprz i obejmuje dowodzenie grupą uderzeniową; opóźnia atak o jeden dzień – rusza dopiero 16 sierpnia już po rozegraniu bitwy pod Warszawą. To opóźnienie pozwoliło Rosjanom ujść przed całkowitym zamknięciem kotła i totalną klęską, która natychmiast rozstrzygnęłaby wojnę.

– Piłsudskiemu przypisuje się stworzenie idei Międzymorza. Jest to kłamstwo, projekt Intermarium został stworzony przez syjonistów w celu rozbicia Słowian, zresztą tak samo jak banderyzm.

Uwaga na próbę wskrzeszenia antypolskiej, antyrosyjską i antysłowiańskiej koncepcji Międzymorza, wysuniętej przez agenta masońskego Józefa Piłsudzkiego przed I wojną światową:

w
www.Koncerty.Bialystok.pl

https://www.dowgwillo.nl/Lekcja historii/Lekcja historii_2016/Jozef Pilsudski vel Selman.html

Prawda o Józefie Piłsudskim, jego planach co do Polski i kontaktach z innymi nacjami.

– W oparciu o carskie archiwa, Rosjanie twierdzą, iż był to Żyd o nazwisku rodowym Selman, stryjeczny brat F. Dzierżyńskiego. On sam podawał się za Litwina o nazwisku Ginet. Wśród zaufanych chlubił się, że ma w żyłach krew Butlerów, Selmanów i Ginetów.

– Ojciec Piłsudskiego przed powstaniem styczniowym był oberpolicmajstrem w Warszawie. Znienawidzony przez Polaków, miał opinię gorliwego sługusa Rosjan, złodzieja, łapownika i okrutnika.

– Człowiek niemoralny, zuchwały, mściwy, pozbawiony skrupułów, o niezmierzonej ambicji i pysze. Aby móc poślubić rozwódkę Marię Juszkiewicz, w 1899 r. porzuca katolicyzm i przechodzi na protestantyzm. Druga żona Żydówka Perl–Szczerbińska (nieślubne dziecko Żyda Perla) – ślub w 1921 r. Miał wiele kochanek np. poetka K. Iłłakowiczówna – osobista sekretarka, lekarz E. Lewicka ( zmarła w dziwnych okolicznościach). Ekskomunikowany – kard. Sapieha nie pozwolił umieścić jego trumny w Kaplicy Królewskiej na Wawelu jako apostaty i wroga narodu, ale jego kamaryla wymusiła to siłą!

– Ideowo socjalista, zwolennik teorii Marksa, działający w zdominowanym przez Żydów ruchu socjalistycznym. W okresie rewolucji 1905 r. wszczynał bratobójcze walki – ma na sumieniu wielu zamordowanych Polaków.

– W utworzonych przez Piłsudskiego organizacjach strzeleckich było sporo Żydów, którzy później znaleźli się w Legionach, a dalej przeszli do kadry oficerskiej i generalskiej Wojska Polskiego.

– Kierowana przez niego POW, przez zakulisowe działania polityczne (mason A. Lednicki w Moskwie) i rozbijackie wśród mas żołnierskich, sparaliżowała powstanie 700 tys. armii polskiej w Rosji za rządów Kiereńskiego, organizowanej przez Narodową Demokrację.

– W momencie krytycznym dla powodzenia żydowskiej rewolucji bolszewickiej w Rosji, odmawia współdziałania z gen. Denikinem (IX 1919 r.), co było decydujące dla utrzymania się u władzy bolszewików (Żydów)!!! W tajnych rokowaniach z bolszewikami zapewnił ich, że polski front nie drgnie, dopóki oni nie rozprawią się z „białymi”.

– Piłsudski uważał się za Litwina a o Polsce i Polakach wypowiadał się z pogardą:„Największymi wrogami Polski są Polacy, że to zbieranina zidiociałych kretynów, z którymi niczego po dobroci zrobić się nie da.”

Zionął nienawiścią do narodu polskiego – nazywał nas narodem idiotów, czego nie ukrywał wśród najbliższych. Polskę traktował jako mięso armatnie w planach przebudowy świata, a zwłaszcza Rosji. Znakomity aktor, mistrz demagogii i propagandy – wykreował się na patriotę zatroskanego o Polskę.

– Człowiek niewykształcony, prostacki w zachowaniu, przesądny (ważne decyzje podejmował pod wpływem impulsu lub z kart). Już jako Naczelnik Państwa brał udział w tajnych zebraniach masonów i uczestniczył w seansach spirytystycznych. Po trupach parł do władzy. Polityk bez głębszej wizji politycznej dla Polski, bez wiary w istnienie suwerennego państwa polskiego: zwolennik straceńczej idei powstańczej i podporządkowania się Niemcom.

– W listopadzie 1918 r. osadzony u władzy przez Niemców, którzy specjalnym pociągiem przywieźli go z Magdeburga do Warszawy (tajny układ z hr. Kesslerem). Tak samo jak kałmuckiego Żyda Haima Goldmana vel Władimir Uljanow vel Włodzimierz Lenin do Rosji w celu wywołania komunistycznej rewolucji, obalenia caratu i zniszczenia jej od środka (analogia z żydowską Solidarnością z lat 80-tych)

w
www.i.Bialystok.pl

https://www.dowgwillo.nl/Lekcja historii/Lekcja historii_2016/Jozef Pilsudski vel Selman.html

Józef Piłsudski vel Selman, żyd litewski, agent austriacko-pruski, zdrajca Polski

Józef Piłsudski (1867-1935) odegrał w najnowszej historii politycznej Polski rolę szczególną i wybitnie kontrowersyjną. Jego postać podzieliła opinię w Pol­sce na dwa obozy: na przeciwników i zwolenników. Przeciwników było więcej. Stosunek zwolenników do marszałka był raczej „religijny” niż polityczny.

Piłsudski był Litwakiem czyli żydem Litewskim. Prawdziwe nazwisko to Selman, agent najpierw Austro-Węgier a potem Prus i Niemiec. Aż do śmierci, pupil Hitlera, agent masoński. Uważany i lansowany przez współczesnych Żydów za wyzwoliciela i zbawiciela Polski ( liczne pomniki, ulice z jego nazwiskiem).

„Józef Piłsudski był nie tylko niemieckim agentem, ale też pozbawionym skrupułów mordercą, który nie zawahał się wydać rozkazu zabicia prezydenta Narutowicza”.

Nie jest prawdą, że Piłsudski miał za sobą naród. Miał on za sobą malutką, pozbawioną skrupułów klikę, która zdobywała sobie w Polsce głos i władzę przemocą, bezprawiem i poparciem obcych. We wszystkich kolejnych, wolnych aktach wyborczych w Polsce zwolennicy Piłsudskiego zdobywali sobie ilość gło­sów, stanowiącą znikomą mniejszość; dopiero pod rządami dyktatury sanacyjnej w wyniku „cudów nad urną”, stworzyli oni sobie pozór oparcia parlamentarnego.

To prawda jednak, że wśród szarych zwolenników jego, zarówno w roku 1914 jak dzisiaj, było i jest wielu ludzi dobrej woli, tyle tylko, że naiwnych, którzy prawdy historycznej nie znają i ulegli kłamliwej propagandzie. Udało się tej pro­pagandzie wmówić niektórym Polakom, że Piłsudski walczył o dwie idee bardzo drogie każdemu Polakowi: o wolność i wielkość Polski, oraz o wprowadzenie w czyn tej prostej prawdy, że trzeba być gotowym do poświęceń dla Ojczyzny i do walki w jej służbie. Tylko, że Piłsudski bynajmniej tym ideom naprawdę gorąco nie służył, a już w każdym razie nie miał na nie w Polsce monopolu.

Dostarczenie Piłsudskiego 11 listopada 1918 roku do Warszawy przez Niemców jest uderzająco podobne do dostarczenia o półtora roku wcześniej przez tychże Niemców Lenina do Rosji, co było zrobione po to, by Rosję rozłożyć i doprowadzić ją do zawarcia pokoju. Polska zaczęła rozbrajać okupantów już 30 października (w Krakowie), a biła się już od 1 listopada (we Lwowie).

Jeśli Piłsudski utrzymał się w Polsce w roli Naczelnika Państwa i wodza naczelnego, to dlatego, że patriotyczna część narodu nie chciała go obalić siłą, co mogłoby wywołać wstrząśnienia, osłabiające Polskę i zagrażające jej pozycji w rozgrywce wersalskiej. Osadzili go w tej roli w listopadzie 1918 roku Niemcy, a podparł go w styczniu 1919 roku, nieprzyja­zny Polsce, angielski żydorząd Lloyd George’a.

Nie jest prawdą, że Piłsudski był zwycięzcą w wojnie 1920 roku z Rosją. Przez przedsięwzięcie niepotrzebnej, źle pomyślanej i źle przeprowadzonej wyprawy kijowskiej ściągnął on inwazję bolszewicką na Polskę, a po klęsce podał się do dymisji. Dymisja ta nie została przyjęta, bo mogłoby to wywołać wrażenie we­wnętrznego kryzysu.

Piłsudski nie dowodził bitwą warszawską, dowodził nią fak­tycznie szef sztabu, generał Rozwadowski i to on był rzeczywistym zwycięzcą, a także głównym autorem planu bitwy. Piłsudski dowodził w bitwie tylko grupą operacyjną z nad Wieprza i grupę tę poprowadzi źle, z 24 godzinnym opóźnie­niem, wskutek czego pobita pod Warszawą i nad Wkrą armia bolszewicka po­trafiła się w dużej części wymknąć z okrążenia (główna bitwa 14 i 15 sierpnia, początek ofensywy Piłsudskiego z nad Wieprza, mimo naglących wezwań Roz­wadowskiego, dopiero 16 sierpnia).

G
Gość

To prima aprilis?

G
Gość

Niemcy najpierw wsadzili do pociągu pana Lenina by ten zrobił rewolucję w Rosji i ułatwił im zwycięstwo na wschodnim froncie. Pan Lenin sumiennie wykonał zadanie ale Niemcy przegrali na zachodzie i w obawie przed przywleczeniem rewolucji przez wojsko z frontu wschodniego, wsadzili do pociągu pana Piłsudskiego by ten stworzył naturalną barierę w postaci państwa polskiego.

Pan Piłsudski sumiennie wykonał zadanie a nawet poszedł krok dalej i zdecydował się na wyprawę kijowską, czym naraził Polskę i Niemcy na przywleczenie rewolucji ze wschodu.

Zamach majowy i krew Polaków na rękach samozwańczego marszałka to mały pikuś.

Na szczęście są historycy, którzy wiedzą, że sztuczki adwokatów to nic w porównaniu z ich wygibasami. W taki to sposób mamy bohatera bo innych nie mamy.

G
Gość

Może w ramach obchodów miasto zrobi kanalizację mieszkańcom lub wybuduje drogę osiedlową tak jak obiecał betoniarz w wyborach

G
Gość

Filozofa nie ma?

G
Gość

To nie grupa rekonstrukcyjna tylko rokoko. Nałożenie munduru nie oznacza że jest się rekonstruktorem. Potrzebna jest jeszcze wiedza historyczna w tym znajomość przedwojennego regulaminu.

A
Abadon

Piłsudski był Litwakiem czyli żydem Litewskim. Prawdziwe nazwisko to Selman, agent najpierw Austro-Węgier a potem Prus i Niemiec. Aż do śmierci, pupil Hitlera, agent masoński. Uważany i lansowany przez współczesnych Żydów za wyzwoliciela i zbawiciela Polski

G
Gość

a czy będa obchody nadania honorowego obywatelstwa Adamowiczowi? a kiedy POstawicie pomnik?

Dodaj ogłoszenie