Dramat małych pacjentów chorych na raka. NFZ nie chce płacić za ich leczenie.

Alicja Zielińska
Rodzice nie wyobrażają sobie, by zabrakło pieniędzy na leczenie ich dzieci.
Rodzice nie wyobrażają sobie, by zabrakło pieniędzy na leczenie ich dzieci. Fot. Archiwum
Udostępnij:
Onkologia. Szczególny oddział. Przepełniony gwarem dzieci i łzami rodziców. W Klinice Onkologii i Hematologii Dziecięcego Szpitala Klinicznego w Białymstoku 24 łóżka. Przeważają maluchy. Więc są z nimi cały czas matki. Tygodniami, miesiącami. Dzień i noc. I nie wyobrażają sobie, by zabrakło pieniędzy na leczenie ich dzieci.

Mówią o sobie w liczbie mnogiej: Trafiliśmy do szpitala, mieliśmy chemię, jesteśmy trzy miesiące, wróciliśmy znowu. Bo na onkologii matki i dzieci to jedno.

Wstają przed szóstą. Rzadko kiedy uda się przespać spokojnie kilka godzin. Zwykle jest czuwanie, zaglądanie. Dziecko zawsze jest pod coś podłączone, trzeba przypilnować. Kroplówka, płytki krwi. W razie czego by sobie nie wybaczyły.

A potem każdy dzień wygląda tak samo. Odstawianie łóżek, na których śpią przy dzieciach. Szybka kawa, herbata, dobrze, jak się uda coś przegryźć. Bo zaraz budzą się dzieci. Trzeba je ubrać, zmienić pościel, nakarmić. Potem jest obchód, w trakcie jakieś badanie, prześwietlenie, konsultacja z lekarzem. I tak mijają godziny. Jak po chemii następuje spadek wyników, to się nie odchodzi od dziecka. Ciągle jest coś do roboty.

Iwona wypatrzyła na palcu na stopie u synka zaczerwienienie. Już strach, że może jakiś stan zapalny. Bo to są skutki uboczne chemioterapii. Czekają wieczoru. Dzieci zasypiają. Wtedy mogą przyjść do kuchni, porozmawiać, wypłakać się.

Ale to, że mogą być w szpitalu, to komfort dla nich. Inaczej by człowiek zwariował. Najgorsze badanie łatwiej znieść, gdy jest się z dzieckiem. Kiedy wyjeżdżają na punkcję i muszą czekać za drzwiami, to łzy same płyną.

W salach po trzy łóżka i po dwie matki. Zazwyczaj to trzecie jest starsze. Nie płacą za swój pobyt. Mają do dyspozycji kuchenkę, mikrofalówkę, łazienkę. Chwalą za to szpital. I personel też. Pielęgniarki miłe, siostra oddziałowa robi wszystko, by pomóc. Salowe nawet przynoszą zupę w słoiku, jak pani Jola na przykład.

Przemek zjada z apetytem. Domowa inaczej smakuje - Iwona jest jej za to bardzo wdzięczna.

Nie płacz przy dziecku

Onkologia. Szczególny oddział. Przepełniony gwarem dzieci i łzami rodziców. - Ale płakać można po cichu, w kącie, nigdy w obecności dzieci, bo taki rodzic jest niepotrzebny dziecku - tłumaczy Agnieszka, mama dwuletniej Michasi. Nie daje motywacji. Agnieszka to wie. Raz nie wytrzymała, rozpłakała się strasznie, córeczka podeszła i zaczęła ją uspokajać. To jeszcze bardziej zwaliło ją z nóg. Beczała jak bóbr. Sytuację uratowała pani doktor.

- Wiesz, Michasiu - powiedziała do małej - tutaj mamy dostają uczulenia i czasami im oczy łzawią.

- To ona daje nam siły do walki - mówi Agnieszka łamiącym się głosem, na który może sobie pozwolić, kiedy Michasi nie ma. - Pokazuje, że jest silna.

Skąd ta choroba? Ciążę Agnieszka przechodziła bardzo dobrze. W siódmym miesiącu nagle zatrucie. Do szpitala. Natychmiastowy poród.

- Dwa dni dłużej i byłoby po pani, i po córce - usłyszała od lekarki, kiedy była już po cesarce. Od razu podejrzewano u małej białaczkę. Stan był beznadziejny. Szykowano akt zgonu. Ale Michasia przeżyła. Jest pogodną, miłą dziewczynką, wszędzie jej pełno. Pupilka oddziałowa, mówią o niej.

Choroba trzyletniej Julki zaczęła się zupełnie niespodziewanie. Dziewczynka rosła, rozwijała się prawidłowo, tyle że miała słaby apetyt, nie chciała jeść. Jak to rodzice, zaczęli się martwić. Postanowili zrobić badania. Morfologia kontrolna wykazała mało płytek krwi. Skierowanie do szpitala, punkcja szpiku. Jeszcze nic nie zapowiadało najgorszego. Nowotwór jednak wkrótce dał znać o sobie, pojawiły się obce komórki.

Iwona długo nie dopuszczała do siebie myśli, że synek ma białaczkę. Może to wyniki innego dziecka. Przecież pomyłki się zdarzają, powtarzała. Przemek miał podwyższoną temperaturę. Stany podgorączkowe, nazywają lekarze. Mówili, że to trzydniówka, czterodniówka. Przejdzie. Niepokoiła się. Zrobiła badania w prywatnym laboratorium. Wyniki były złe.

Kiedy szpital staje się domem

Boją się opuszczać oddział, by nie złapać jakiegoś wirusa. Wychodzą tylko w najpilniejszych potrzebach. Agnieszka się uśmiecha. Opanowała do perfekcji organizację czasu. Mieszka niedaleko szpitala. Ale w ciągu godziny potrafi załatwić wszystko. Wpaść do domu. Zapakować czyste ciuchy dla siebie i dla córki, wykąpać się, przygotować coś do zjedzenia. Oczywiście wszystko biegiem, by jak najmniej czasu stracić. Kiedyś takie tempo było nie do pomyślenia. Jak kawa, to i jakaś gazeta do poczytania, a jak kąpiel, to pół godziny w łazience.

Choroba uczy wszystkiego. A pokory najbardziej. To wiedzą najlepiej. Iwona wzdycha. Przed chorobą Przemka, byle katar, przeziębienie, już się martwiła. No, jak każda matka. Ale cóż to za problem, zważywszy to, co przechodzi teraz.

- Opowiedz o swojej koleżance, jakie może być podejście ludzi - wtrąca Agnieszka. Więc tak, znajoma przychodziła do nich ze swoją córeczką i dzieciaki razem się bawiły. Kiedy powiedziała jej o chorobie Przemka, odsunęła się, mówiąc wprost, że córka może się zarazić. Iwona mówi, że popatrzyła na tę swoją znajomą z politowaniem. Bo to ona powinna się bać o syna, by nie złapał jakiegoś wirusa od jej córki, gdy ona kaszlała. A białaczką to jeszcze nikt się nie zaraził.

W szpitalu Iwona z Przemkiem są od maja. Pierwszy pobyt trwał trzy miesiące bez żadnego wyjścia, nawet na godzinę. Teraz od sierpnia znowu. Mąż odwiedza ich dwa razy w tygodniu, bo jest z Łomży, częściej nie może, w domu została córka, która bardzo cierpi. Iwona uśmiecha się smutno.

- Parę dni temu jechałam taksówką, powiedziałam kierowcy: proszę podwieźć mnie przed DSK, bo ja tu mieszkam. Popatrzył dziwnie. Tak, od 4 sierpnia stąd nie wychodzę. To ja bardzo współczuję, odpowiedział.

Iwona kręci głową. Nie, tego nikt nie zrozumie, kto nie przeżył. Pamięta sama, oglądała w telewizji dzieci z nowotworami. Też współczuła. Wysyłała SMS-y, by wspomóc fundacje. Jakie biedne, łysa główka. - A teraz nasze dzieci wyglądają identycznie. Tak się zmieniły, że są nie do poznania. Porównać zdjęcie sprzed kilku miesięcy, to zupełnie inne dziecko.

Wydęte brzuszki, buźki jak u chomików, chude, patyczkowate nóżki. I smutne twarze. To najbardziej boli. Ale są mądre, wszystko rozumieją. Nawet to, że trzeba dać się ukłuć, gdy pani doktor pobiera krew. Dojrzałe ponad wiek.

Agnieszka opowiada, że jak wróciła na parę dni do domu z Michasią, to jej mama się rozpłakała, bo mała spojrzała na babcię jak dorosła. Ale pierwszy tydzień było strasznie. - Bardzo źle znosiła kłucia, pobieranie krwi, kroplówki - wspomina ze łzami w oczach. - Histeria, krzyk. Po chemii nie dała się dotknąć, przytulić. Winiła mnie za swoje cierpienia. Gryzła, pluła, odpychała.

Wspierają się, pocieszają

Choroba dzieci bardzo je zbliżyła. Od kiedy minęła faza buntu i pytań bez odpowiedzi, dlaczego to ich spotkało, wymieniają się informacjami, radami. Razem też płaczą. I wspierają się nawzajem. Zaprzyjaźniły się. Pomagają sobie. Może twoja mała zje parówkę? A ja mam kabanosy
.
Dzień i noc zlewają się w jedno. Było źle. Potem trochę lepiej. Znowu gorzej. Teraz się poprawiło. A na jak długo? Puszczają nerwy, łzy płyną same bezwiednie. Nadzieja wciąż miesza się z obawą.

Przed dziećmi jeszcze wiele badań kontrolnych. Ale najważniejsza, chorobę powstrzymano, dostały szansę na wyzdrowienie. Jakby na potwierdzenie tych słów w kuchni pojawiają się Michasia i Julka. Dziewczynki przepadają za sobą.

- Michasia oszalała na punkcie Julki, chętniej idzie do szpitala, jak powiem, że i Julka jest - śmieje się Agnieszka.

Druga Agnieszka jest szczęśliwa. W poniedziałek, akurat, kiedy rozmawiamy, miała wyjść z Julką. Na tydzień. Potem znowu na cztery dni przyjechać. Ale święta zapowiadają się w domu. Jeśli wszystko będzie dobrze. To jest właśnie ten warunek.

Nie damy, bo się nie należy

NFZ nie zapłacił za leczenie małych pacjentów onkologii DSK. To prawie 700 tysięcy zł.

Prof. Maryna Krawczuk-Rybak, szefowa Kliniki Onkologii i Hematologii Dziecięcej Uniwersyteckiego Dziecięcego Szpitala Klinicznego: Dług rośnie. A leczyć musimy. Nie angażujemy w to rodziców. Dla nich sama świadomość choroby dziecka jest straszna.

Problem wynika z procedur. Starsze dzieci wymagają większych dawek leków. Wysoki, postawny szesnastolatek jest jak dorosły. I akurat w tym roku było więcej takich pacjentów. A więc i koszty leczenia były większe.

Nowotwory powodują, że organizm jest bezbronny wobec bakterii, wirusów, grzybów. Następują powikłania, a walka z nimi jest kosztowna. Nie mamy na to wpływu. Gdyby ktoś mnie zapytał na początku roku, ile pieniędzy pochłonie leczenie, to nie wiedziałabym, co powiedzieć, bo skąd mam wiedzieć, jaki będzie rodzaj nowotworów.

Problem zgłaszaliśmy już w pierwszym półroczu. Nie było żadnej reakcji. Dopiero teraz, na koniec roku, kiedy wiadomo, że kończą się finanse, NFZ odpowiada, że nie ma pieniędzy i nie pokryje nam wydatków.

Będziemy leczyć, nie mamy innego wyjścia. To jest nasz obowiązek. Nie można przerwać terapii. Dla chorych to śmierć.

Adam Dębski, rzecznik białostockiego oddziału NFZ, podtrzymuje odmowę:

Szpital wystąpił do nas z prośbą o zaliczenie tych świadczeń jako zgodę na indywidualne rozliczenia. Nie możemy tego zrobić, bo nie pozwala na to obecna sytuacja finansowa NFZ. Szpital stara się o dodatkowe środki, o pewien bonus, z którego korzystał w poprzednich latach. Teraz może otrzymać tylko pieniądze, które wynikają z katalogu jednorodnych grup pacjentów. Gdyby to zrobił, dostałby od ręki 250 tys. zł

Wideo

Komentarze 12

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

d
dama z pieskiem
CYTAT(HELENA @ 4.12.2009, 13:32:23)
RODZICE TYCH MAŁYCH DZIECI SZYBKO WNOŚCIE POZWY SĄDOWE PRZECIWKO NFZ.... ŻADAJCIE OD NFZ NATYCHMIASTOWEGO LECZENIE WASZYCH DZIECI, ŻĄDAJCIE ODSZKODOWAŃ ZA WASZE STARGANE NERWY..... NFZ-TY PRZEGRYWAJA WSĄDACH TAKIE SPRAWY.PISZCIE DO UE, DO STRASSBURGA. A WY URZĘDASY WEŻCIE TERAZ KREDYTY NALECZENIE NASZAYCH DZIECI..... BO ZJEDLIŚCIE I ZMARNOWALIŚCIE NASZE SKŁADKI. OKRADACIE NAS I NALEŻY SIĘ WAM TYLKO WIĘZIENIE A NIE TE STOŁKI, PARSZYWE SZUJE, ŻEBY WAS KAŻDEGO Z OSOBNA DOTKNĘŁA TA CHOROBA I ŻEBY NIKTY WAM NIE POMÓGŁ....

pani Helenko , podpisuje sie pod tym i namawiam innych ,brawo ,trzeba w koncu "cos" zrobic z tym nieludzkim krajem -polska
H
HELENA
RODZICE TYCH MAŁYCH DZIECI SZYBKO WNOŚCIE POZWY SĄDOWE PRZECIWKO NFZ.... ŻADAJCIE OD NFZ NATYCHMIASTOWEGO LECZENIE WASZYCH DZIECI, ŻĄDAJCIE ODSZKODOWAŃ ZA WASZE STARGANE NERWY..... NFZ-TY PRZEGRYWAJA WSĄDACH TAKIE SPRAWY.PISZCIE DO UE, DO STRASSBURGA. A WY URZĘDASY WEŻCIE TERAZ KREDYTY NALECZENIE NASZAYCH DZIECI..... BO ZJEDLIŚCIE I ZMARNOWALIŚCIE NASZE SKŁADKI. OKRADACIE NAS I NALEŻY SIĘ WAM TYLKO WIĘZIENIE A NIE TE STOŁKI, PARSZYWE SZUJE, ŻEBY WAS KAŻDEGO Z OSOBNA DOTKNĘŁA TA CHOROBA I ŻEBY NIKTY WAM NIE POMÓGŁ....
~eWA~
CO TO ZNACZY NIE CHCE DAĆ PIENIĘDZY NFZ????? TO NIE SA ICH PIENIĄDZE...... LUDZIE RATUJCIE SWOJE DZIECI ZAKŁADAJCIE SPRAWY W SĄDACH. NFZ PRZEGRYWA W SADACH OTO PRZYKŁAD W SPRAWIE SZPITAL KONTRA NFZ: - WYROK "NFZ JEST ZOBOWIĄZANY DO ZAPŁATY SWOIM KONTRAHENTOM ZA ŚWIADCZENIA ZDROWOTNE PRZEKRACZAJĄCE LIMITY OKREŚLONE W UMOWIE, UDZIELONE W WARUNKACH ZAGROŻENIA ŻYCIA LUB ZDROWIA...... " PISZCIE SO SĄDU W STRASSBURGU, BO RZĄD TUSKA JEST ANTYPOLSKI SKORO NAWET DZIECI POZOSTAWIA NA ZAGŁADE....
i
iwona
CYTAT(Gość @ 28.11.2009, 19:12:55)
wspaniały szpital ,dobrzy lekarze i pielęgniarki- co z tego jak NFZ nie chce płacić za leczenie.Najwięcej pieniędzy idzie na lekarzy rodzinnych -a oni nawet nie zlecają podstawowych badań, bo by mniej kasy poszło im do kieszeni.Pani Kopacz trzeba pomyśleć jak opłacać tych co leczą i robią to dobrze i z sercem.To nie do pomyślenia żeby brakowało na leki dla tych cierpiących dzieci.

Dokładnie. Zabrać rodzinnym a dać szpitalom. Tamci potrafią tylko recepty wypisywać. Co to za leczenie? W szpitalu to jest leczenie. Moja przychodnia świeci pustkami a jak się chcesz zapisać to kolejka długa na kilka dni.
G
Gość
wspaniały szpital ,dobrzy lekarze i pielęgniarki- co z tego jak NFZ nie chce płacić za leczenie.Najwięcej pieniędzy idzie na lekarzy rodzinnych -a oni nawet nie zlecają podstawowych badań, bo by mniej kasy poszło im do kieszeni.Pani Kopacz trzeba pomyśleć jak opłacać tych co leczą i robią to dobrze i z sercem.To nie do pomyślenia żeby brakowało na leki dla tych cierpiących dzieci.
A
ALICJA
TO JEST NIE DO POMYŚLENIA!!!!!!!!!!!!!!! TO SA NASZE PIENIĄDZE, ZŁODZIEJE, BANDA GNOI, KTORA PRZYWŁASZCZA NASZE PIENIĄDZE. DZIENNIKARZ OPISAŁ ILE I NA CO WYDAJA TE BYDLAKI..... ALE NASZYM KRAJEM RZĄDZA TACY SAMI JAK CI Z NFZ!. ODWOŁYWAC SIĘ DO ue, DO STRASSBURGA. NIE MOZNA TEGO DAROIWAĆ IM. NIECH GNOJE PRZEZ MIESIĄĆ NIE WEZMĄ WYPŁAT I WYSTARCZY NA LECZENIE TYCH BIEDNYCH I UMĘCZONYCH DZIECI. NFZ ODDAJ NAM NASZE SKŁADKI, BO MY JE PRZEKAŻEMY TYM DZIECIOM, TYM LEKARZOM, TEMU SZPITALOWI!
B
BABCIA
TRZEBA TYM OSZUSTOM WYPOWIEDZIEĆ WOJNĘ. TO WINA TEGO NIEUDACZNIKA TUSKA I POKRĘCONEJ KOPACZ. TO ICH RAZEM Z NFZ POSTAWIĆ PRZED TRYBUNAŁEM. ONI NAS OKRADAJĄ. ZABIERAJĄ NASZE PIENIĄDZE PO TO BY SAMI MOGLI MIEĆ KOSMICZNE POBORY. I TAK PREZES MA OK.20 TYS.ZŁ. PYTAMN ZA CO? TY KANALIO, OBY CIEBIE SPOTKAŁA KARA BOSKA.
S
Spock
Na limuzynke to ch***e mają kase a na biedne dzieci nie bezduszne hieny urzędasy grubasy!!!
N
NFZ TO ZŁODZIEJE, TO KATY.
ZA NASZE SKŁADKI ŻYJA W LUKSUSIE. DLACZEGO NIE WKROCZY W TO PROKURATOR. PRZECIEŻ ZABIJA SIE NASZE DZIECI? OSZUŚCI I CWANIACY TO NFZ! ZABIERAJĄ NASZE PIENIĄDZE SKŁADKOWE NA NASZE LECZENIE I TO AŻ 98% A NAM POZOSTAJE TYLKO 2 %. LUDZIE OBUDŻCIE SIĘ, BO TA BANDA WAS OKRADA.
~obserwator~
POprawni POlitycy !!
OPamiętajcie się - ile jeszcze ma umrzeć abyście zaczęli w końcu służyć a nie odwalać pańszczyznę.Lekarza mogło holować straż i karetka i znalazła się kasa z NFz-u. A na szaraczków tylko dziura budżetowa? Ustawę hazardową można uchwalić błyskawicznie - to może i NFZet zlikwidujcie w takim tempie to chociaż w przyszłym roku nie zabraknie kasy na leczenie.
Nieprawdaż
G
Gość
CYTAT(~ewa~ @ 28.11.2009, 14:28:02)
Bezduszny, nikomu nie potrzebny NFZ.Sciągają tylko składki i wypłacają sobie premie a na leczenie brak.Zastanawiam się kto i kiedy zrobi z tym porzadek z tym "państwem w państwie ". Nie rozumiem jak mozna ustslać limity na choroby i ilośc chorych , co się stanie jak juz wszystkie szpitale wyczerpią limity?- mamy zdrchać pod płotem???????? Jakis koszyk świadczeń gwarantowanych i co on nam gwarantuje ?skoro odsyła się dorosłych pacjentów do domu i każe poczekać do nowego roku.A jak niedożyją - tochyba i lepiej rent i emerytur nie trzeba wypłacać .Może o to chodzi. Taka eutanazja bez eutanazji..................

Bardzo madre slowa. Dobrze nie bedzie jeszcze dlugo gdyz nasi politycy nastawieni sa na klutnie i jak najszybsze nachapanie sie pieniedzy NIESTETY
~ewa~
Bezduszny, nikomu nie potrzebny NFZ.Sciągają tylko składki i wypłacają sobie premie a na leczenie brak.Zastanawiam się kto i kiedy zrobi z tym porzadek z tym "państwem w państwie ". Nie rozumiem jak mozna ustslać limity na choroby i ilośc chorych , co się stanie jak juz wszystkie szpitale wyczerpią limity?- mamy zdrchać pod płotem???????? Jakis koszyk świadczeń gwarantowanych i co on nam gwarantuje ?skoro odsyła się dorosłych pacjentów do domu i każe poczekać do nowego roku.A jak niedożyją - tochyba i lepiej rent i emerytur nie trzeba wypłacać .Może o to chodzi. Taka eutanazja bez eutanazji..................
Dodaj ogłoszenie