Portrety, przestrzenie, banalne dla innych detale uwiecznia telefonem. Bo skoro społeczeństwo nabrało rozpędu, tak zwana estetyka zdjęć momentalnych nabrała znaczenia sztuki. Wszystko i tak przecież zależy od osoby, która decyduje o zapisaniu obrazu w cyfrowej pamięci smartfona.
- Moje robienie zdjęć zaczęło się od Instagrama, kiedy uruchomiłam aplikację, zaczęły się pierwsze zdjęcia - wspomina Agata Awruk. - Przez pryzmat patrzenia na inne zdjęcia na Instagramie, bardzo dużo się nauczyłam.
I to właśnie dzięki temu serwisowi społecznościowemu dostała propozycję aż z Włoch. Mediolański Brutofanzin wydał jej książkę fotograficzną „Rest under my glory”.
- To zdjęcia z pogranicza brutalności, jakby opierały się na takiej punkowej, brudnej sferze życia - opowiada Awruk. - Ludzie lubili moje zdjęcia, nawiązały się kontakty, były wystawy i fotoksiążka.
Na ekspozycji „Sie dzieje sie” zgromadziła 34 zdjęcia z ostatnich kilkunastu miesięcy. - To moje najbliższe otoczenie, rodzina, moje miejsca i przestrzenie w Białymstoku, ale też i życie z którym każdy może się utożsamiać - wyjaśnia fotografka. Stawia na kompozycję, kontrast, nadając znaczenie najbardziej banalnym przedmiotom, jak choćby zapomniany lep na muchy. - Tematem zdjęcia może być wszystko - mówi z entuzjazmem Agata Awruk. - Ten lep akurat wisiał w bardzo starym domu latem. Można wręcz poczuć upalny klimat.
Podczas wernisażu jedna z uczestniczek głośno komentowała niepozorną fotografię dłoni z brakującymi palcami.
-Tak, na tym zdjęciu jest ręka dziadka Pauliny, który mieszka w Waliłach - potwierdza Awruk. - Wszystkie fotografie to zapis mojego otoczenia. W końcu potoczne powiedzenie „sie dzieje sie” zobowiązuje. Ale może być też potraktowane jako zachęta do zwyczajnej ludzkiej uważności. - W życiu ważne jest wszystko - balonik, zapomniane frytki w piekarniku - mówi Agata Awruk. I rzeczywiście - intensywnie żółte frytki, które ktoś zapomniał wyjąć albo dojeść, wyglądają jak rasowa martwa natura. A jednocześnie stanowią zapis chwili. Zdjęcie momentalne. Innym zapisem jest krwawa plama na chodniku. Fotografia powstała przed jednym z klubów przy ulicy Lipowej.
Ale na osiedlu Wygoda, gdzie mieszka, też można wypatrzyć coś zwykłego, co może wydać się przemyślaną kompozycją. Wszystko zależy od sposobu patrzenia. Stary kosz do koszykówki wpadł jej w oko podczas jednego ze spacerów. - Porwała się siatka i bardzo ładnie to wyglądało - mówi Awruk. I sporych rozmiarów zdjęcie wygląda w galerii CLZ niemal apokaliptycznie. - Najpierw wykorzystywałam filtry z Instagrama, ale kiedy trzeba było wydrukować moje zdjęcia w większym formacie, użyłam Photoshopa - zdradza kulisy powstawania ekspozycji Awruk. Ale obecność na Instagramie poleciłaby chyba wszystkim zainteresowanym samodoskonaleniem, nie tylko zdobywaniem popularności.
- Fotografujcie, bo wszystko jest tematem - zachęca swoich naśladowców. Bo jeśli to pięknie pokażecie, to można zamienić zwykłe życie w sztukę? Tak, ale przecież to wiemy nie od dziś. - Trzeba zwracać uwagę na wszystko, co się dzieje wokół nas bez względu na wiek - mówi Awruk. - Widzieć te małe rzeczy, które też są piękne, a dopiero przez pryzmat tego jak ktoś nam je pokaże - możemy je zauważyć. Teraz jest taki pęd, wszyscy lecą na łeb na szyję, z komórką w ręku i tego nie widzą.
Zatem warto przyjść do CLZ i zobaczyć jak z zapisu własnego życia zrobić trochę sztuki. Koniec wystawy - 3 czerwca 2018 roku
